Noodweer(exces).nl

De beste informatie over deze ingewikkelde strafuitsluitingsgronden

Overschrijding van de grenzen van noodzakelijke verdediging

Doctrine

Noyon-Langemeijer-Remmelink

Noyon-Langemeijer-Remmelink merken op dat de overschrijding van de grenzen van noodzakelijke verdediging zich in verschillende vormen kan voordoen: De eerste is dat de aangerande als gevolg van de hevige gemoedsbeweging zijn verdediging omzet in een aanval. Dat wordt dan “extensief exces” genoemd. De tweede vorm die zich kan voordoen is dat de aangerande vanaf het begin al disproportioneel handelde. Deze vorm van noodweerexces wordt “intensief exces” genoemd. De laatste vorm wordt “tardief exces” genoemd. Dit houdt in dat de aangerande pas tot verdediging overgaat als de aanranding al is beëindigd. [82]

Hazewinkel-Suringa’s/Remmelink

In Hazewinkel-Suringa’s/Remmelink wordt met betrekking tot het overschrijden van de grenzen gesteld dat de intensieve en de extensieve overschrijding in één formule zijn te vangen. Door het overschrijden van de grenzen doet men meer dan noodzakelijk is om het gevaar af te wenden. [83]


[82] Noyon, Langemeijer, Remmelink, Het Wetboek van Strafrecht, art. 41, aant. 18 (suppl. 125).
[83] Hazewinkel-Suringa’s/Remmelink 1996, p. 326-327.